XII. POWIATY JAKO FUNDAMENT
Podstawą całej inicjatywy mają być społeczności powiatowe.
Nie jedna centralna organizacja sterująca wszystkim z góry.
Nie grupa ludzi w Warszawie decydująca za całą Polskę.
Nie model, w którym centrum wskazuje lokalnym mieszkańcom, kogo mają poprzeć.
Fundamentem mają być lokalne społeczności.
Ludzie mają znać ludzi ze swojego regionu.
Mają wiedzieć, że w ich okolicy są inni obywatele myślący podobnie.
Mają mieć możliwość rozmowy, poznania się i wspólnego działania.
To właśnie dlatego powiat staje się podstawową jednostką działania.
Nie anonimowa masa ludzi z całego kraju.
Ale lokalne społeczności oparte na realnych relacjach.
W każdej społeczności powiatowej mogą znajdować się:
• osoby bardzo aktywne,
• osoby umiarkowanie zaangażowane,
• osoby jedynie obserwujące,
• osoby chcące tylko być poinformowane,
• osoby gotowe pomóc dopiero w przyszłości.
I każda z tych osób jest ważna.
Powiat jest ważny również dlatego, że mieszkańcy najlepiej znają ludzi ze swojego otoczenia.
To właśnie w powiatach chcemy szukać przyszłych kandydatów.
Kandydat powinien pochodzić z lokalnej społeczności.
Powinien być dostępny dla mieszkańców.
Powinien odpowiadać przed mieszkańcami swojego powiatu.
Nie powinien być zależny od żadnej centrali.
Każdy powiat działa lokalnie, ale ma świadomość, że w całej Polsce inni robią dokładnie to samo.
I to jest kluczowe.
Bo pojedynczy powiat sam nie zmieni państwa.
Ale 380 powiatów działających równolegle może zmienić wszystko.
Nie chcemy ludzi przysłanych z Warszawy.
Chcemy ludzi z własnych środowisk.
Ludzi, których znamy.
Albo ludzi, do których mamy bardzo łatwy dostęp.
Ludzi, których możemy spotkać w swoim powiecie.
Ludzi, którzy nie znikną po wyborach.
Ludzi, którzy nie będą odpowiadali przed partyjną centralą, ale przed mieszkańcami.
FORUM DYSKUSYJNE
Dołącz do dyskusji, podziel się swoją opinią i dyskutuj z innymi o Manifeście oraz przyszłości Polski.

MOIM ZDANIEM Punktem wyjścia nie może być powiat, ponieważ nie ma czegoś takiego jak powiatowa społeczność lokalna. Największym powiatem w Polsce jest Warszawa (1,9 mln mieszkańców), a najmniejszym – powiat sejneński (19 tys. mieszkańców), przy czym w skład każdego powiatu ziemskiego wchodzi od kilku do kilkunastu gmin, a w każdej gminie można wyodrębnić co najmniej kilka lokalnych społeczności (sołectw, dzielnic, osiedli). W obecnie obowiązującym systemie starostowie stojący na czele 314 powiatów ziemskich nie są wybierani bezpośrednio przez wyborców, lecz przez rady powiatów; analogicznie jak marszałkowie województw – wybierani przez radnych sejmików. Najwyraźniej ustawodawca uznał, że mieszkańcy województw i powiatów ziemskich nie byliby w stanie rozsądnie wybierać swych powiatowych, samorządowych liderów, ani skutecznie ich rozliczać. Tylko w miastach na prawach powiatu (66 takich miast) prezydenci wyłaniani są w wyborach bezpośrednich, ale duże miasta mają odrębną specyfikę. Budowę nowego systemu należałoby rozpocząć od podstaw, czyli od lokalnych społeczności. Każda taka społeczność (sołectwo, dzielnica, osiedle) powinna mieć JEDNEGO lidera – wyłanianego w bezpośrednich wyborach. Liderzy lokalnych społeczności powinni tworzyć radę gminy i wyłaniać własnego lidera (wójta/burmistrza). Wójtowie i burmistrzowie danego powiatu ziemskiego powinni tworzyć radę powiatu i wybierać własnego lidera – starostę, będącego jednocześnie posłem do parlamentu.